Het woord stilte stelt in al z’n eenvoud niet zo veel voor (al kan je het omgekeerde net zo goed beweren), maar de inhoud des te meer (en het omgekeerde eveneens). Ik wilde het zondagochtendontbijt laatst opvrolijken met de vraag: kan je stilte horen? Maar de middelste was er meteen heel uitgesproken over: natuurlijk kan je stilte horen, luister maar: nu praat ik, en nu is het stil. ‘Ja,’ zei ik, ‘maar dan hoor ik het verschil, de stilte zelf geeft geen geluid, toch? Dus kan je hem niet horen.’ Hoon was mijn deel.

Geplaatst op 1 april 2015 om 0:30.
Print dit bericht