Weer zo’n woord dat je vrijwel nooit in het enkelvoud gebruikt. ‘Ik had een kleine strubbeling met haar, maar we hebben het al weer bijgelegd. Ze dacht dat ik iets van haar wilde, maar dat was niet zo.’ Kan je dat zo zeggen? Of is het: ‘We hadden wat strubbelingen. Ze had nogal rare ideeën over me, maar die heb ik recht kunnen zetten. Hoop ik dan maar.’ Toch zou ik graag kunnen schrijven: ‘Er kwam een strubbeling voorbij, wat even behoorlijke verwarring zaaide in hret gezelschap.’ Strubbeling is namelijk wel een lekker woord, sappig zou ik het bijna willen noemen.

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 24 februari 2015

Ook losbol is een woord uit de vorige eeuw, een mooi rustig woord met z’n twee ‘o’s. Het heeft dan ook niets veroordelends in zich, eerder iets vergoelijkends. ‘Wat een losbol!’ Echt beledigd zal niemand er om zijn, ook vorige eeuw niet. Cobi P. wees me er op dat de dichter Lucebert, ook uit vorige eeuw, het gebruikte in combinatie met het woord ‘maltentig’. De maltentige losbol. Nooit van gehoord, maltentig. Het betekent iets als ‘overdreven netjes’. Typisch Lucebert om zo’n mooie combinatie van bijna onmogelijke tegenstellingen te maken. Pietje Precies als flierefluiter.

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 24 februari 2015

‘Zij hielden ervan om samen in bed lekker lang uit te benen,’ hoorde ik iemand zeggen, en het hield in dat ze elkaar in een gestrekte omhelzing innig vasthielden. Op zo’n manier had ik het woord nooit eerder horen gebruiken, maar logisch is het wel om het woord aan mensen op te hangen, want afgezien van aan het paard behoort het been den mens toe. Uitbenen zou dan iets speciaal voor menseneters zijn. Maar dat is niet zo. Het gaat om het vlees van dierenbotten halen. Uitbotten zou correcter zijn.

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 20 februari 2015

Een verdwijnend woord dat het niet verdient te verdwijnen, alleen al omdat het zo simpel klinkt en ook wat betreft de betekenis (langzamerhand, intussen) zo duidelijk is, maar tegelijk – als je je probeert voor te stellen waaruit het woord oorspronkelijk samengetrokken moet zijn – zo raadselachtig is. Gaande op de weg? De weg gegaan? Gegaan de weg? Gaande weg? ‘s Effe googelen.

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 19 februari 2015

Het mooie woord oersoep kende ik wel (een soort organische verbinding waaruit de aarde zou zijn ontstaan, heel kort gezegd). De soep der soepen, nooit te evenaren soep. Maar oersoepachtig, wat moet ik me daarbij voorstellen? Ik zag het gisteren schitteren op de begeleidende tekst bij een tentoonstelling van de schilder Rothko en met dat werk in de buurt gaat het woord direct tot de verbeelding spreken. Ik heb zo’n idee dat oersoep een oudere zus is van roestpap (zie WvdD van 28 jan jl).

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 18 februari 2015

Dat heb ik lang niet gehoord! Lange tijd gedacht dat steil, vlassig, witblond haar was. Vreemd, kennelijk was ik in mijn vooroordeel meer gefixeerd op een melkboer, en daarvan vooral op het deel ‘boer’, dan op de hond van de melkboer. Ik zag er altijd zo’n jongetje in een blauw overall bij. Maar nee, later ontdekte ik dat het om de wat grauwe, onbestemde haarkleur ging van de hond van een melkboer. Hadden melkboeren zulke honden? Misschien niet, maar het had heel goed gekund, en daar gaat het om. Ook een vooroordeel.

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 17 februari 2015

‘Ach wat een leuk toetje heeft ze toch,’ zei de bejaarde over haar 16-jarige nichtje, die ineenkromp. Begrijpelijk? Maar wist het nichtje wel wat oma bedoelde? Ze dacht waarschijnlijk dat oma het over een nagerecht had en sterk aan het infantiliseren was, want een toetje was in geen velden noch wegen te bekennen. Maar dan nog, ook in de tijden dat met toetje ook nog ‘gezichtje’ werd aangeduid, was het al irritant als je oma, of wie ook, dat zei.

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 16 februari 2015

Het theebuiltje wordt de laatste jaren steeds vaker vervangen door het theezakje. Dat wil zeggen het gebruik van het woord theebuil. Misschien denk ik dit alleen maar door mijn Noord-Nederlandse achtergrond. Zo hoorde ik het schrijnende verhaal van een negenjarig jongetje uit Brabant dat naar Groningen verhuisde en daar in al z’n onschuld op de eerste dag in een volle Groningse friteskraam een buil fritten bestelde en door de Groningers hartelijk uitgelachen werd.

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 15 februari 2015

Je zou het niet zeggen, maar ook magere mensen kunnen schuddebuiken van het lachen. Wat eigenlijk vreemd is, want er wordt behoorlijk gelachen en waarschijnlijk ook flink geschud daardoor, maar niet met de buik. Zou je zeggen. Fout. Ook magere mensen hebben een buik, en als die buik schudt – wat kan – dan schudt deze op en neer en niet heen en weer. Daarin zit ‘m de kneep bij schuddebuiken. Lachen gaat op en neer. Althans de daarbij behorende lichamelijke bewegingen. Nooit aan gedacht, hè, bij het woord schuddebuiken.

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 14 februari 2015

Ik ga gauw naar huis. (…) In de gauwigheid heb ik m’n sleutels laten liggen, daarom ben ik weer terug. Nou, daar ga ik weer.Tot gauw! (…) Ja, daar ben ik weer, verkeerde sleutels. Ik zei toch tot gauw? De voorzienigheid slaat toe. Ik eet even snel wat voor ik ga, ik ben flauw van de honger. In m’n flauwigheid ben ik m’n sleutels net vergeten, denk ik. (…) Nou ik ga weer, nu met de goeie sleutels, en voor de flauwigheid helemáál toeslaat. Tot flauw!

Meer woord van Dag? Kijk op Waratje.nl

Geplaatst op 13 februari 2015